Na de eerste twee foto’s, die allebei van mijn favoriete koffiemok zijn, besloot ik om er nog eens een uitdaging bovenop te gooien. Niet alleen doe ik mee aan #fmsphotoaday, maar ik ga ook zoveel mogelijk proberen om het thema koffie erin te verwerken. Tot dusver, de eerste 6 dagen, is dat goed gelukt. Nu nog volhouden tot het eind van de maand. 
28/4/13: Met mijn nieuwe lange haren liep ik ‘s middags met Sunny op straat, richting het grasveldje waar ze altijd speelt met haar Teckel-vriendje Casper. Hij was er niet, dus liepen we een stukje terug om aan te bellen bij de baas van Casper. Op de hoek van de straat liep ik tegen twee jongemannen aan, waarvan ik met één oogcontact had en een glimlach deelde, maar we liepen allebei gewoon door. Eenmaal bij de buurman voor de deur hoorde ik rennende voetstappen achter me en opeens de vraag, “Mag ik je iets heel brutaals vragen? Was dat nou een halve flirt of verbeeldde ik me dat?” Hij was zo’n 50 meter terug gerend en ik vond zijn benadering zó leuk (hijzelf ook, trouwens) dat ik geen nee kon zeggen op zijn vraag of ik een keertje met hem wilde gaan hardlopen. Ik kon alleen maar denken: It’s The Secret! *
*: The Secret = de wet van de aantrekkingskracht. Basically: je wilt iets, beeld het je in en laat het los. Het Universum zal er dan voor zorgen dat het op je pad komt. En in dit geval was het zo dat ik een week eerder tegen mijn moeder zei dat ik misschien een personal trainer zou moeten nemen voor het hardlopen. Do you get it?
30/4/13: Na lekker gebruncht te hebben met mijn moeder begon de middag leuk met vriendinnen Trisha en F.: wandelen door de stad, mensen kijken in hun oranje outfits, genieten van het weer…en toen gingen we een smal straatje in waar de mensen zo dichtbij elkaar stonden dat je er eigenlijk niet doorheen kon. Tuurlijk, met veel geduw en geduld ging het wel, maar als je problemen hebt met grote mensenmassa’s – dan lijkt het einde heel erg ver. Toen ik op een gegeven moment helemaal vast stond en mijn vriendinnen niet meer kon zien sloeg de paniek toe. Ik duwde mensen aan de kant, probeerde over de muziek te schreeuwen dat ik er langs wilde en schreeuwde uiteindelijk “Get the FUCK OUT OF MY WAY!” Buiten de meute snakte ik naar adem, probeerde mijn hartslag weer normaal te krijgen en mezelf te vertellen dat het allemaal wel meeviel. Mijn allereerste paniekaanval was een feit.
3/5/13: Sinds die ontmoeting op zondag hebben E. en ik sms-jes naar elkaar gestuurd en zelfs geprobeerd af te spreken in de stad op Koninginnedag, maar vanwege slecht telefonisch bereik ging dat helaas niet door. En toen was het opeens vrijdagmiddag en zat ik mezelf helemaal op te vreten. ‘Hij komt vast niet opdagen’, ‘Ik, hardlopen met een man? Ben je mal! Stuur maar een sms dat je ziek bent’, ‘Ik heb een conditie van nul-komma-nul en ik ga mezelf voor schut zetten.’ Een kleine greep van de gedachten die me bijna tegen hielden. Ik zeg bijna, want zoals je aan de foto kan zien had ik mijn hardloopkleren aan! We hebben een uur afwisselend gerend en gepraat en ik was best gesloopt toen ik weer thuis was. Mocht het contact toch niets worden, dan kan ik in ieder geval wel met een glimlach terug denken aan de leuke man die mij aan het hardlopen heeft gekregen. 
Als je een Instagram-account hebt ken je het vast wel: de photo-a-day uitdaging van FatMumSlim. De hashtag #fmsphotoaday heb je vast wel eens voorbij zien komen. Afgelopen november heb ik ook meegedaan en voor mijn 365 Project gebruik ik haar lijsten als ik zelf even geen inspiratie heb. Aangezien het de laatste tijd weer wat slechter gaat met mijn fotografie (met andere woorden: ik doe er bijna niks meer mee) heb ik het besluit genomen om deze maand weer mee te doen. Niet met mijn telefoon, maar net als in november met mijn Canon 500D. Als je de uitdaging nog niet kent, hier zijn de regels zoals opgesteld door FatMumSlim:
♥ Check out the May photo a day list.
♥ Each day look at the daily prompt and take a photo according to whatever the prompt is. For example for day 1 the prompt is ‘I bought this!’, so share something you’ve bought. It might be something you purchased today, like a coffee etc or something you love that you picked up some time in the past. It’s a great opportunity to get creative. Be inspired by a little creativity and see what you come up with.
♥ Once you’ve taken the photo it’s time to share it. There are loads of places you can share it. See below for more details.
♥ Check out other people’s photos. You can browse through them on my Facebook page, in the FMS Photo A Day Facebook group. Or on Instagram or Twitter just search for the #FMSphotoaday hashtag to see them all.
Ik ga proberen om elke avond een foto online te zetten, maar daar hou ik mezelf niet aan vast: een dag later mag ook. Hoe zie jij dat het liefst? Dagelijkse of wekelijkse updates van deze uitdaging? Ik lees je mening graag in de reacties! Ook commentaar op de foto is van harte welkom. En dan nu, de #fmsphotoaday van vandaag: I bought this!
#fmsphotoaday / 01 : I bought this! { this coffee mug, which I bought on Jan. 1st 2008, is still my favorite }
De afgelopen paar weken ben ik voor therapie bezig geweest met het samenstellen van een dagstructuur, iets dat nogal moeilijk bleek te zijn. Omdat ik vanuit huis werk is het heel makkelijk voor mij om te zeggen, “Ik blijf de hele dag lekker in mijn pyjama zitten” en dat ook daadwerkelijk te doen. Maar dat is dus niet bevorderend voor je mentale gezondheid. Juist als je bijvoorbeeld vanuit huis werkt of thuis moet zitten omdat je geen baan hebt- je dag vullen met bezigheden is het gezondst. In mijn geval is het zo normaal geworden dat ik maar doe waar ik zin in heb (wat dus eigenlijk bar weinig was), dat het moeilijk is om me nu te houden aan de vaste uren dat ik bepaalde dingen moet doen. De ene dag gaat het goed, de andere dag minder en op sommige dagen hou ik me er helemaal niet aan. Dat maakt niet uit: ook dit is weer een leerproces.
Mensen die depressief zijn (zoals ik ben geweest/soms nog ben) komen er niet vanzelf uit. Waarom? Weinig energie hebben of er niet voor in de stemming zijn om dingen te doen: dat zijn de twee voornaamste redenen. In het afgelopen jaar ben ik erachter gekomen dat ik niet alleen ben als ik me daar weer eens schuldig over voel. We hebben het gevoel dat we niets kunnen, twijfelen over onszelf en denken dat onze depressie nooit meer over gaat. Zoals je waarschijnlijk al een beetje merkt, is dat alleen de gedachte al om depressief te zijn heel erg neerslachtig aanvoelt. Bedenk je dan maar eens hoe het is om zo te denken als je depressief bent: het wordt allemaal alleen maar erger en je belandt in een vicieuze cirkel.
depressief zijn > minder ondernemen > depressief zijn.
De vraag is nu natuurlijk: wat kan je er aan doen?
1. Als ze net wakker is kan je lekker met Sunny knuffelen. Daar maak ik dus ook lekker vaak gebruik van want wat is nou beter dan knuffelen met je hond? 2. Ze lag even lekker bij me op schoot terwijl ik een serie aan het kijken was en ging heel schattig met haar hoofdje op mijn bureau liggen. 3. Het Cultuurpark Westergasfabriek is één van de leukste plekken om even lekker lang met Sunny te lopen. 4. Na zo’n lange wandeling ploft ze altijd meteen neer op haar plekje in de huiskamer en raakt in een coma voor een uurtje of twee. 5. Ze ligt vaak heel schattig te slapen, met bijvoorbeeld een pootje over haar ogen. 6. En andere keren slaapt ze met haar ogen open. (wat best wel creepy kan zijn ) 7. Aan het spelen met het intelligentie-spel dat ik voor haar gekocht heb. Zo mooi om te zien hoe snel ze het door had en haar snoepjes eruit haalde. 8. Het blijft toch makkelijker om foto’s te maken terwijl ze lekker ligt te slapen.
